Wat maakt dat het je raakt?

‘Wat maakt dat je over je grenzen gaat? Wat raakt jou zo in de reactie van je medewerker? Wat kan er voor zorgen dat je minder last hebt van je gepieker?’ Het zijn vragen die zo logisch en vanzelfsprekend lijken in gesprekken die we hebben met elkaar. Ook als coach hoorde ik mezelf deze vragen regelmatig stellen. 

Mary en Bob Goulding* vinden deze vraagstelling maar niks. In hun boeken stellen zij dat je niet ‘geraakt’ kunt worden door iets want hoe ziet dat er dan uit? Wordt er iets op je afgeschoten, gegooid, afgevuurd? Of viel er plotseling iets uit de lucht waardoor je ‘geraakt’ werd? En ‘iets’ kan ook niet ‘maken’ dat je boos bent of verdrietig, want hoe doet dat ‘iets’ dat dan? Smeert het je in? Dompelt het je onder in iets of wikkelt het je in? Ook dat is slecht voor te stellen. 

Datgene wat gebeurt, ‘maakt’ niet dat jij iets voelt, maar jij besluit – hoe onbewust dat ook is - dat je iets voelt of ervaart als reactie op een gebeurtenis, zeggen ze. Dat is niet de ander of de gebeurtenis zelf.  Door wat-raakt-jou-vragen te stellen, leg je je reactie op de gebeurtenis buiten jezelf en maak je jezelf bij voorbaat slachtoffer van de situatie, aldus Mary en Bob. Zij stellen zich op het standpunt dat je je eigen reactie kiest en dat je dus ook voor een andere reactie kunt kiezen. Dat begint bij bewustwording en vraagt daarna vooral veel oefening.

Met vragen als: wat voel je, wat ervaar je, wat gebeurt er, leg ik het eigenaarschap van de reactie  terug bij de coachee en laat ik de raak-en-maak-vragen zoveel mogelijk voor wat ze zijn. Privé laat ik me toch nog wel graag regelmatig raken: door een mooi gesprek, liefdevolle ontmoetingen, door muziek of door een film die nog een paar dagen blijft hangen. Maar goed, dat is dan ook een keuze.

*oa M.&B. Goulding ‘Changing Lives through Redecision Therapy’