De sfeerthermometer

Ze had wel wat meer op haar broer willen lijken want die kon zo lekker tegen hun moeder ingaan. Haar uit de tent lokken, haar verleiden om boos op hem te worden, of om haar machteloos met de armen in de lucht de kamer uit te krijgen. Zij durfde dat allemaal niet, was veel te bang dat haar moeder haar zou afwijzen, en had een hele verfijnde interne sfeerthermometer ontwikkeld waarmee ze het humeur van moeder nauwlettend in de gaten kon houden.

Als een kat sloop ze om haar heen en gaf kopjes waar ze dacht dat het nodig was. Als ze dan een aai terug kreeg gloeide ze van binnen van blijdschap. Soms vielen haar kopjes niet in goede aarde en werd ze aan de kant geveegd. Ze was dan even uit het veld geslagen, maar al snel drapeerde ze zichzelf weer om moeder heen en deed nog beter haar best om het haar naar de zin te maken. Toen ze groter werd nam ze haar sfeerthermometer mee naar school en later ook naar haar werk en de schildersclub. Zo verloor ze door de tijd heen steeds meer het contact met haar eigen wensen en behoeften.

In de loop van de tijd merkte ze dat de sfeerthermometer steeds slechter de humeurtemperatuur van de ander leek aan te geven. Ofschoon ze dacht op het goede moment de juiste kopjes te geven, werd ze steeds vaker aan de kant geveegd. Ze werd er moe van en ontdekte dat ze niet zoveel andere manieren wist om de aansluiting met de ander te behouden. Met deze vraag kwam ze bij mij: welke andere manieren heb ik behalve aardig zijn voor de ander? Nu hadden we ervoor kunnen kiezen heel hard ons best te gaan doen om andere opties te bedenken waarbij zij dan mij weer een plezier had kunnen doen door te laten zien hoe hard ze werkt, maar dat hebben we niet gedaan. In plaats daarvan heeft ze de sfeerthermometer bedankt voor al het goede werk dat het heeft gedaan en het een mooi plekje aan de muur gegeven naast de oude familiefoto’s. Daarmee maakte ze de weg vrij om haar eigen verlangens (weer) de ruimte te geven en om dat het vertrekpunt te laten zijn voor het bedenken van andere opties. Kopjes geven doet ze nu aan zichzelf.