Vrolijk worden bij de Gamma

Soms is het tijd om een muurtje te schilderen. Zo was dat dit weekend bij mij het geval. Nog geen idee over de kleur (dat is het fijne van een huis waar geen eenheid is, alles kan) belandde ik bij de Gamma.

Van de Gamma heb ik een kortingskaart die me na elke aankoop een waardebon van een euro oplevert. Die waardebon moet ik dan weer binnen vier weken besteden, dat haal ik nooit dus eigenlijk heb ik helemaal niets aan die kortingskaart, maar sinds ik die kaart heb, ga ik alleen nog maar naar de Gamma. Ik huur ook wel eens een behangstomer of iets dergelijks. Op huren bij de Gamma krijg je geen kortingsbonnen, maar je moet wel vijf keer je handtekening onder een huurcontract zetten, ook al huur je maar iets voor een tientje. Daar zeur ik nooit over omdat ik altijd vriendelijke medewerkers tref.

Deze keer was het rechtdoor naar de verfafdeling. De grote verfmerken adverteerden met duurzame namen als Balanced Finland en Relaxed Australia, maar het kon me niet bekoren. Zo belandde ik bij de huiscollectie van de Gamma zelf. Dat is een enorme wand waar wel zo’n 600 verschillende kleuren op staalkaartjes zijn uitgestald die ook allemaal een naam hebben: Walnoot, Rivier, Hemel, Nacht, niet te ingewikkeld zullen we maar zeggen. Het bedenken van die namen moet in het begin nog wel te doen zijn geweest, maar na een kleurtje of tweehonderd blijkt onze bloemrijke taal tekort te schieten om al die kleurenpracht nog te kunnen uitdrukken in passende woorden. Zo trof ik boven Walnoot ineens de kleur Gehaktbal aan – iets bruins inderdaad, in de rode sectie vond ik Reddingsvest, Pilli Pilli en Spaarvarken, bij paars de Bietjes en de Sjoelbak, en in het groene vak de kleuren Buurman èn Buurvrouw en natuurlijk de Tuitknak (ik weet niet eens wat dat is).

Ik heb ze alle negen meegenomen en op de muur geplakt. Voor iedereen die wel een opvrolijkertje kan gebruiken beveel ik een half uurtje kijken naar de verfcollectie van de Gamma van harte aan. Ik wacht met spanning uitbreiding van de collectie af.