Nieuwe opties voor oude patronen

Ben jij als coach tevreden als je coachee aan het einde van het traject aan je teruggeeft heel blij te zijn met al het inzicht dat hij/zij heeft opgedaan? Ik hoop het niet. Als een coachee mij dat als enige resultaat teruggeeft, dan ben ik niet tevreden. Is inzicht dan niet waardevol? Jawel, kan hartstikke waardevol zijn, maar in een coachtraject is inzicht een middel, geen doel. Dat je beter begrijpt waarom je de dingen doet zoals je ze doet, maakt nog niet dat je hebt ervaren hoe je het voortaan anders gaat doen.

Wat is dan wèl het doel van coaching? Dat is het ontwikkelen van nieuwe opties voor oude patronen die je helpen autonomer door je (werk-)leven te gaan. Inzicht in oude patronen is in mijn aanpak maar een tiende van het totale werk, want je ervaart veranderingen pas als je het ook echt anders gaat doen. En daar gebruiken we de meeste coachtijd dus voor: oefenen met nieuwe opties.

Het is verleidelijk om de zijpaden van het inzicht in te slaan en er hoofdpaden van te maken. De kans dat je daarmee uiteindelijk op de stoel van andere professionals belandt is groot en dat is niet jouw stoel. Coaching heeft een ontwikkelingsdoel en de uitkomsten beginnen met ‘ik ben nu in staat om..’. Mensen komen wel vaak met een ‘hoe komt het dat’-vraag op het kennismakingsgesprek. In veel gevallen is deze inzichtsvraag om te buigen naar een ontwikkelingsvraag ‘hoe zorg ik ervoor dat..’. Maar als dat ombuigen niet haalbaar is, dan is het maar de vraag of coaching op dat moment het juiste middel is.

Voor mij is het coachtraject pas geslaagd als jij als coachee met verschillende opties de deur uitgaat, deze opties hebt kunnen oefenen en als je ook een manier hebt bedacht hoe je deze nieuwe opties kunt borgen in je eigen (werk-)systeem.